மழைக்கால கவிதைகள் ... 4

வானோலி சொன்னது
இன்று மழையென்று - அதை
மறுத்துச் சொன்னது தொலைக்காட்சி
என் மேகமோ தவம்கிடக்கிறது
உன் வீட்டு வாசலில் ...!

வல்லினம்
மெல்லினம்
இடையினம் - அல்ல
முன்றும் சேர்ந்த
மழையினம் - நீ !

வானில்
உன்னைப் போலவெ
சிலை செய்கிறார்களாம் - மழைத்துளிகளால்
அளவெடுத்துச் செல்கிறான் வருணன்!

இப்பொழுதெல்லாம்
மழை வாந்தால் மட்டுமல்ல
இடியிடித்தாலும் - உன் பெயரையே
முதலில் சொல்கிறேன் நான் !

தன்னில்
நனைந்த உன் அழகை
சாரலென்னும் மொழியில் கவிதையாய்
படித்து செல்கிறது மழை ..!

எண்ணி முடித்து விட்டாயா ?
இதோ - உன்னில் விழுந்த
ஒவ்வொரு மழைத்துளிக்கும்
ஒவ்வொரு கவிதைகள் ...!
எஞ்சிய கவிதைகளுக்கு - உன்
இதழின் மழைத்துளி ... சம்மதமா?

./பழனி

மழைக்கால கவிதைகள் ...3, ...2, ...1

தினம் ஒரு கவிதை ...

"இன்றும்
உன்னை நினைக்கவேயில்லை ..."


என் நாட்க்குறிப்பின்
ஒவ்வொரு பக்கங்களிலும்
முதல் கவிதையாக ...


./பழனி

நீயில்லையென்றால்

அதே காதலுடன் நான் ...!!!

செல்ல நாய்க் குட்டிக்கு கூட
கழுத்து சங்கிலியிட்டு
அழகு பார்த்ததில்லை நான் ...!!!

கவிதைகளில்
'என்னவள்' என்ற சொல்லில் விட
'நீ' என்பதிலேயே அழகாய் நிறைகிறாய் - நீ ..!!

காதலை
கேள்விக்குறியாக்கவில்லை உன்னிடம் ...
மெளனத்தை
மொழிப் பெயர்க்கவில்லை நான் ...
அதன்
அர்த்தங்களை காலம் சுமக்கட்டும் ...!!!

மற்றொரு விடியல்
நிற்க்காமல் தொடரும் நடை பயணம் ...
நின்று ரசித்த
இயற்க்கையின் அசைவுகளியெல்லாம் - நீ
அன்றும்
அதே காதலுடன் நான் ...!!!

மழைக்கால கவிதைகள் ... 3

கொளுத்தும் வெயிலுக்கு
குடை மறந்தாய் ...
இதோ
மேகம் பிடிக்கிறது
மழையெனும் குடை உனக்கு ...!


நிலவில்
தண்ணீர் தேடுவார்கள் ...
உன் இதழில்
தாகம் தீர்த்த
மழைத்துளியிடம் கேளாதவர் ...

எந்த நிறத்தில்
மழைத்துளிக் கேட்டாய் ... ?
அதோ
வானம் வரைகிறது வானவில்
தேர்ந்தேடுத்துக்கொள் ஏழில் ஒன்றை ..!

என்
காதலை சொல்ல
ஒரு ரோஜவின் சோகம் எதற்கு .. ?
நாம்
செல்லும் வழியில்
உன்னை கொண்டாடும் மழை
வந்தால் போதும் எனக்கு ..!!

எனக்கு
மழையில் நனைவது பிடிக்கும் என்பதே - இன்று
உன்
அழகில் நனைந்த பின் தான் தெரிந்தது ... !

உன் கூந்தலுக்கு
தேவலோகத்து பூக்களை
மழைத்துளிகளாக தூவுகிறான் வருணன் ..
என்
தோட்டத்து ரோஜாவைக்கூட பறிக்க
மனமில்லாமல் நான் ...!

./பழனி

மழைக்கால கவிதைகள் ... 2

தினமும்
வாசல் தெளித்து
கோலமிட்டு அதன் அழகை
நீ ரசித்திருப்பாய் ....
உன்னையே மழையால் நனைத்து
அந்த கோலத்தை ரசித்து
சென்றது மேகம் ...!!!


கொளுத்தும் வெயில்
நெற்றியில் தோன்றி
கழுத்து வழி இறங்கும்
ஒரு துளி வேர்வை - என்
கோடை கால மழையாக ...!!!

இரவில்
நிலவை ரசிக்க வந்த உன்னை
மின்னலின் ஒளியில் கண்ட
மேகங்கள் - இடியென முழங்கியது
மழை மழையாய்க் கவிதைகள் ...!!!


இத்தனை அழகும்
மெய்யோ இல்லை பொய்யோ என்று
மெய் தேடி பெய்த மழைத்துளிகள் ...
மெய் சிலிர்த்துக் கொண்டன - உன்
பொன் மேனித் தொட்டவுடன் ...

உன் அழகை
என் பேனாவின் மைத்துளி
எழுதும் முன் ...
உன்னில்
வரைந்து விடுகிறது மழைத்துளி
நான் எழுத வந்த கவிதையை ...!!!

உன்னை
தேடி வரும் ஒவ்வொரு மழைத்துளியும்
ஒவ்வொரு கவிதை என்றால் - இன்றும்
நான் முடிக்கவில்லை - இந்த
" மழைக்காலக் கவிதையை ..."

./பழனி

மழைக்கால கவிதைகள் ... 1

உன் நெற்றி மீது விழுந்து
இதழ் வழி செல்லும் - ஒரு
துளி மழை - என்
நாவின் தாகத்திடம் விலை பேசியது ...!

உன்
விழிகளை
புதிய மீனினம் என்று ...!
கடல் விட்டு ஓடி வந்தது
மழை ...!!

உன்
இதழின் ஈரம் கண்ட
மேகங்கள் தாகம் தீர்க்க
மழை மழையாய் பொழிந்தது
உன்னை தேடி ...

தினமும்
நிலவை ரசித்து அலுத்த
விண்மீன்கள்
இன்று உதிர்ந்து விழுகிறது - மழைத்துளிகளாய் ...
பூமியில் என் நிலவைத் தேடி ...!

மழையில் நனையாதே
உன் அழகில்
நனைந்து நின்று விடப் போகிறது
மழை ...!

மழையில்
நீ நனையும் அழகை பார்த்து ...
உறுகி
உரைந்து
உடைகிறது - ஆதவன்
ஆலங்கட்டி மழையாய் ...!

மழையில்
உன் அழகை ரசித்த மேகம்
மழைத்துளிகளின் விழிகளில்
ஞாயிறின் கரங்களால் எழுதியது
வானவில் - என்னும் கவிதையை ...!!!

தனக்கும்
உன் கூந்தலின்
நிறம் வேண்டுமாம் ...
மழையாய் அழுதுவிட்டு
மறைந்தது - வானவில் ...!

இன்று
வானிலை அறிக்கையாக
தன் விடுமுறையை அறிவித்து விட்டு
சென்றது மழை - இருந்தும்
துவட்டிய உன் கூந்தலில் இருந்து
விழுந்த துளிகள் தரும்
எனக்கான மழையை ..!

./பழனி

கவி.. தா .. ?!

பெண்னே ..!
உன்னை படைத்த
ஆணவத்தில் - பிரம்மன் ...

"என்
கவியே இனி - கவி
தா .. ?!" என்றான்,

நானும்
"இனி என் கவியே ..
கவிதா .. !! " என்றேன்.


./பழனி

குறிப்பு : "கவிதா" என்னும் பெயர் கற்ப்பணையே ... சொற்சுவைக்காக சேர்க்கபட்டவையே ..!! ;-)

நீ.. நான்.. என் கவிதை ..

நீ
அங்கங்கே விட்டுச் சென்ற - மௌனங்கள்
நான் கோர்த்தால்
அது ஒரு கவிதை ...

நான்
எழுதிய கிறுக்கல்கள்
நீ
படித்தால்
அதுவும் ஒரு கவிதை ..

காலையில்
நீ என் மீது உதிர்த்த புன்னகை
இரவில்
தூங்கும் போது நினைக்கையில்
பிறக்கும் ஒரு கவிதை ..

மாலையில்
தனிமை கையில் சறுகாக என்றோ
நீ சூடிய பூ
அதன் வாசம் நுகர்ந்து - நான்
என் வசம் இன்னொரு கவிதை ..

நெற்றி மீது ஒரு துளி வேர்வை
நாவின் நூனி வரை தாகம்
தாகம் தீரும் முன்
பிறக்கும் ஒரு கவிதை ..

பிரம்மன் ஏதோ
ஒரு மொழியில் வரைந்த - உன்னை
என் தமிழால் மொழி பெயர்த்தால்
பிறக்கும் இன்னோரு கவிதை ..

கோயிலில்
நேர் எதிரில் - நீ
என் பிரத்தணையிலும் - நீ
இரு புருவங்களுக்கிடையில் சிறு குங்குமம்
அழகு என்று மனம் சொல்லும் முன்
என் தமிழ் சொல்லும் ஆயிரம் கவிதை ..

மார்கழி பனியில்
ஐந்தரை மணியில் - நீ
கோலமிட்ட கோலம்
கோலமாகவே என் நாற்குறிப்பில்
என்றென்றும் கவிதையாக ..

நினைவுகளில் நிறைந்தும் ஏங்கோ - நீ
உன் மௌனம் போல் தனிமை
கனவுகளுக்கு பதிலாக உன் நினைவுகள்
உனை காண காத்திருக்க
காத்திருந்த்க் காலங்கள்
நிகழ்கால கவிதைகளாக ..

வழியில்
உன்னை போல் உன்னோருத்தி
கண்கள் திரும்பி பார்க்க
அதில் ஆர்ச்சர்யமில்லை
ஆனால்
அது பிரம்மனின் படைப்பில்
அது சாத்தியமில்லை - இது
மனம் சொல்லும் கவிதை ..

வானில் வானவில்
தோகை கூந்தல் அவிழ்த்து - நீ
அதனை தலாட்டும் என் கண்கள்
அன்று நீ ரசித்த வானவில்
இன்றும் நிறம் மாறாமல் - என் கவிதைகளில் ..

ஏனோ
என்னை கவிஞனாக்கும் - உன் முயற்சி
வார்த்தைகள் தடுக்கும் உன் அழகு - இருந்தும்
உன் பெயர் மட்டும் சொல்லி
தப்பிப் பிழைக்கும் ஒரு கவிதை ..

கோடை
உன் வேர்வை தேடி
உன் இடைக்கும் நெற்றிக்கும் பயனித்த
உன் கைக்குட்டைஎன்னிடம் சொன்னவை
இங்கே மழைக்கால கவிதையாக ..

(ஒரு தீபாவளியில்)
வானில் நிலவுமில்லை
எனக்கின்னும் ஓர் விடியலுமில்லை
ஊரெல்லாம் ஒளியும் ஒலியுமாக
நான் மட்டும் ஒதுங்கி நின்றேன்
உன் வருகைக்காக ..
பாதத்தின் ஓரத்தில் மருதாணி
பச்சைப் பட்டு தாவணியில் - நீ
இடையில் இடையின் இடை
என்றும் மூன்றாம் பிறையாக ..
இரு கைகளில் ஏந்திய தீபம் - அதன்
ஒளியில் உன் முகம்
பௌர்ணமியாக தோன்றும்
இன்னோரு கவிதை ..

.....
.....
.....

முடியாத கவிதையிது
முடிக்க வேண்டும்
உன் பெயர் சொல்லி - உன்னை
நினைக்காத நாளன்று .. !

சூரியன் !

தினம்
ஆயிரம் கோடி பூக்கள்
காத்திருக்கும் - இருந்தும்

உன்
முகம் காணவே
தினம்
பூக்கும் - சூரியன் !

என் கவிதைகளில் ...

என் கவிதைகளில் ...

உயிர் - நீ
மெய் - என் காதல்
உயிர்மெய் - நான்

வானவில் ...

தனக்கும்
உன் கூந்தலின்
நிறம் வேண்டுமாம் ...

மழையாய் அழுதுவிட்டு
மறைந்தது - வானவில் ...!

உன் நிழல் ...

உன் நிழல் ...

ஆதவன்
ஆயிரம் கரங்களில்
வரைந்த ஓவியமடி ...

தமிழில்
என் கரங்கள் வரைய - அதுவும்
ஓர் காவியமடி ....

என் கவிதையில் ...

என் கவிதைக்கு - நீ
முதல் இலக்கணம் என்றால் ..
உன் அழகுக்கு - என் தமிழே
முதல் அகராதி ...!!